Ik ben bijzonder trots op het feit dat ik de enige persoon ben in België die hondengehoorzaamheid heeft mogen geven aan gedetineerden in de gevangenis van Leuven Centraal in 2013.

Dit was een unieke ervaring voor zowel de gedetineerden als voor mezelf.

Ik heb eerst een informatiesessie gegeven aan de gedetineerden : wat zouden we nu exact gaan doen ? De gedetineerden kregen de kans om een hond op te leiden.

Uiteindelijk heeft de gevangenisdirecteur een selectie gemaakt uit een lijst van 50 gedetineerden.

Elke week ging ik met mijn 6 honden naar de gevangenis. En ja hoor zowel baasje als hondjes moesten door de metaaldetector. En de tas met het trainingsmateriaal werd zorgvuldig gescreend.

Om stipt 18h00 wachtten de 6 gedetineerden ons enthousiast op.

Ik heb hen basis hondentraining gegeven maar we hebben ook veel spelletjes gespeeld met de honden.

Dit project is natuurlijk niet alleen hondentraining maar het is ook een vorm van spiegelen en sociaal gedrag aanleren.

De gedetineerde kan zijn gedrag spiegelen aan het Goed gedrag van de hond. Goed gedrag levert altijd een beloning op. Hoe moet je je gedragen als je iets wil krijgen ?

De gedetineerden die uiteindelijk in het project gestapt zijn, waren mensen die moeilijk sociaal contact konden leggen en aan geen enkele andere activiteit deelnamen.

Na de eerste les was hier niets meer van te merken. Ze praatten veel, ze hielpen elkaar, ze stelden vragen.

Eén van de voorwaarden was bijvoorbeeld dat elke deelnemer elke les moest aanwezig zijn. Kwam hij niet opdagen, dan werd de hond “gestraft” en kon hij niet deelnemen aan de les.

Uiteraard werd de hond later door mij dan extra verwend. Ik ben geen dierenbeul.

Een deelnemer is twee lessen niet komen opdagen. Met pijn in het hart bond ik “zijn” hond aan de paal.

De andere deelnemers vonden dit heel erg. Iedereen deed elke oefening met zijn hond en nadien ging ieder om beurt de vastgebonden hond halen om de oefening ook te doen. Mooi staaltje van samenwerken en empathie toch ?

Alle gedetineerden waren enthousiast.

Ik leerde aan de  gedetineerden wat positieve gedragstraining was : positief gedrag wordt beloond met een snoepje, ongewenst gedrag wordt genegeerd. Ik zou de snoepjes meebrengen.

Week 2 : geen enkele gedetineerde wou mijn hondensnoepjes aanvaarden. Wat bleek ? Ze hadden via de gevangeniswinkel zelf snoepjes gekocht. Eén gedetineerde werkte in de keuken van de gevangenis. ‘s Namiddags nam hij al het overschot van het vlees, sneed dat in kleine stukjes en bracht dat mee voor de honden.

In zijn vrije tijd maakte hij zelfs hondenleibanden.

En dan zag je op sommige dagen 6 stoere mannen op de grond zitten met de hond tussen hun benen. Ze kamden de honden hun vacht  of gaven hen een massage.

En mijn honden ? Zij vonden deze aandacht super !

De wet verbiedt van namen te noemen of foto’s te maken in de gevangenis. Spijtig, maar het is sowieso een onvergetelijke herinnering.